در سالهای پیش که نوجوانی حدود ۱۰ تا ۱۲ ساله بودم یک روز عصر که جلو مغازه بزازی داییم شادروان ابراهیم جهان بخش گذر میکردم گفت: حسین مگه امروز مدرسه نرفتی ؟ گفتم دایی جون مگه فراموش کردی عصر پنجشنبه است و مدارس تعطیله، نه مدرسه نرفت ام ودرخدمت دایی مهربانم هستم گفت: پس بیا فرمونی برای داییت ببرگفتم دایی جان توبگو بی *بندوبندول* برو تو چه بی بن، تو بگو برو شی تریلی هجده چرخ کیه که فرمانبری نکنه ، بی درنگ گفت: حالا نمی خواد خودتو اینقدر لوس کنی، یه تک پا

در حدود یکصد و شش سال پیش به سال۱۹۱۸/م برابر با۱۲۹۶ خورشیدی خط آهنی به طول ۶۰کیلومتر توسط انگلستان بین بوشهر وبرازجان احداث گردیده بود.این خط آهن گرچه جنبه نظامی داشت اماواردات کالا از بوشهربه برازجان و واژگونه (بالعکس) را آسان میکرد. در پایان جنگ نخست دولت انگلیس پیشنهاد فروش این خط راه آهن رابه شهرداری بوشهر نمود که سوگمندانه بودجه شهرداری این شهر تکافوی خرید آن را نمی کرد گویا تجار برازجانی هم درانزمان نتوانستند بیش از چهل هزارتومان جمع آوری کنندکه این

بتن سبک اولین بار در جهان بیش از۲۵۰۰سال پیش در زمان هخامنشیان در کاخ کوروش برازجان ساخته شده و مورد استفاده قرارگرفته بود. برای ساختن این نوع بتن محصول از پیش ساخته شده را با صمغ ترکیب می کردند و موادی مانند خون حیوانات وشاخ بز و گوسپند که از قبل سائیده شده بود را ترکیب نموده وباکف حاصله بتن سبک را تولید می کردند باکشف این اثر ملی باستانی که برای اولین بارازسوی آقای دکتر علی اکبر سرفراز پدر باستان شناسی ایران کشف شده می توان بدرستی اعلام داشت که مخترع

خواستگاه پکورا pecura بانامهای مناطق دیگر/پیکورا ، پاکودا ، باکودی ، بهجی، بهاجیا، پورا وپوناکو وچوپ و... و به گفته بوشهری ها که برای مزاح می گویند غم پرون یا افاغنه گردکی، از شبه قاره هندوستان و ایالت گجرات یا گوجرات و ایالت مرکزی شهر گاندی نگرو شهر احمد آباد است ایالت گجرات ایالتی مهم برای ما ایرانیان به لحاظ زبان و ادبیات پارسی است و بسیاری از فرزانگان آن با زبان پارسی سخن می گویند.برای این نگارنده بدرستی معلوم نشدکه پکورا چگونه از هندوستان وارد استان